www.turkulkusu.com

Onurlu adamların kavgası böyle olur Yer dilsiz, gök sağır, Dünya aşkı susmakta… Bir bozkır, bir kurak, Dağ başında yapayalnız bir alıç Ve bir erkek adam, Elleri yumruk, yüreği şiir, Onuru yalınkılıç…

ULU BOZKURT ULU BAKMA HALLERE ULU HALKI UYANDIR KUTLU İHTİLALLERE KUTLU İHTİLALLERE!..

Bu halk senin, bu halk benim Çeksinler ellerini halkımın yakasından Mahşere kalmasın zulmün hesabi Bu hak senin, bu hak benim. Pamuk tarlalarında yüreği kavrulanlar, Aç olmasın, muhtaç olmasın Ve beğlerin elinde, artık kırbaç olmasın Eğilsin gökler, Dağılsın düzen!

DOĞRUL Kİ BU BAYRAK DÜŞMESİN YERE DOĞRUL ŞAFAKLARA KUTLU İHTİLALLERE KUTLU İHTİLALLERE!…

Her zulüm, her sürgün, doğru adamı bulur Cüceler sevilir de, devlerden korkulur Bu kutlu bir çiledir, gam yok, tasa yok Şu yıkılası alemde, Firavunsuz Musa yok!..

Bir Asya türküsü yarımdır daha Bir bozkır kavgası, ertelenmiştir Bir namlu doğrulmamıştır daha, namussuz hedeflere Bir namlu, «gez, çekik göz, arpacık..» Şimdi, adımızdır yedi düvelden sorulan Kolumuzdur kelepçeye vurulan Lakin, henüz kanımız değildir bayraklara gerilen

YÜRÜ BOZKURT, NAMIN DÜŞSÜN DİLLERE YÜRĞ KAVGALARA, KUTLU İHTİLALLERE YURU KAVGALARA KAVGALARA KUTLU İHTİLALLERE!…..

Ankara, 2002

O’zbek Turkchasida:

Qutlug Inqiloblarga

Ali Kinik — Muhammd Solihga

Nomusli odamlarning kurashi shunday bo’lur, Yer tilsiz, ko’k sag’ir, Dunyo ishqi jim, sassiz. Bir bo’zqir, bir quroq —

Tog’ boshida yolg’iz bir ajin, Va bir erkak odam Qollari yumruq, yuragi she’r Nomusi yalang’och qilich.

ULU, BO’ZQURT ULU BOQMA HOLLARGA ULUG’ XALQNI UYG’OT QUTLUG’ INQILOBLARGA, QUTLUG’ INQILOBLARGA!!!

Bu xalq saning, bu xalq manimdir, Tortsin qo’llarini xalqimning yoqasidan!!! Mahsarga qolmasin zulmning hisobi Bu haq saning, bu haq manim.

Paxta dalasida yuragi qovrulganlar, Och bo’lmasin, muhtoj bo’lmasin Va boylarning qo’lida qamchi bo’lmasin Egilsin ko’klar, Sochilsin tuzum!!!

TIK TURSIN BU BAYROQ TUSHMASIN YERGA YO’NAL UFUQLARGA QUTLUG’ IHQILOBLARGA, QUTLUG’ INQILOBLARGA!!!

Har zulm, har surgun, Tog’ri odamni topar. Jo’jalarni sevish mumkin, Devlardan esa – faqat qorqarlar.

Bu bir qutlug chilladir, G’am yoq, aza yoq. Shu yiqilgur Olamda, Firavnsiz Muso yoq!

Bir Osiyo turkusu (qo’shigi) borimdir yana, Bir bo’zqir janggi yana ertaga qoldi. Miltiq to’g’rilanmadi hali, Nomussiz hadaflarga.

Bir namlu (miltiq stvoli), qiyiq ko’z, novqiron, Endi otimizdir yetti duvaldan so’ralgan, Qo’limizga kishanlar urilgan, Lekin qonimiz hali bayroqlarga sepilmadi…

YUR, BOZQURT, NOMING TUSHSIN TILLARGA YUR, JANGLARGA, QUTLUG’ INQILOBLARGA, JANGLARGA, JANGLARGA!