Bozkurtların Ölümü’nde Başbuğ/Kağan Ayrımı

“…Akşama doğru Tunga Tigin, Kağan’ın buyruğunu yerine getirerek Tulu Han’ı, Kür Şad’ı, Işbara Han’ı kağan otağına soktu. Üç başbuğ, kağanı selâmladılar. Kara Kağan çok üzgündü. Sert bir ses sordu:

– Tulu Han! Savaş nice oldu?

– Kötü oldu kağan! Çünkü atlarımız arık, çerimiz yorgundu. Bize yiğit çeriler saldırmıştı.

– Bu kadar büyük bir bozgun için arık at, yorgun çeri, yiğit yağı bahane olabilir mi?

Tulu Han sustu. Bozgun gerçekten büyüktü. Kağan simdi omuzundan ve kolundan yaralı olan Kür Şad’la konuşuyordu:

– Kür Şad! Bu bozgunun Gök Türk kağanlığını temelinden sarsacağını düşünmedin mi?

– Gök Türk kağanlığı Dokuz Oğuzlar’a yenilmekle temelinden sarsılmaz kağan! Çünkü Dokuz Oğuz bizim kendi budunumuzdur. Sonunda yola geleceklerdir. Gök Türk Kağanlığını temelinden sarsan şey başka şeydir.

Kara Kağan öfkeyle bakarak sordu:

– De bakalım: Kağanlığı temelinden sarsan şey nedir?

– Ötüken’deki Çinlileridir. Hele bu Çinlilerin iş başına geçenleridir.”

Hüseyin Nihâl Atsız, Bozkurtların Ölümü, 22. Bölüm (İsyan) ‘den alıntıdır.